11-01-06

The end ...

Aan allen die hier gedurende de laatste maanden zijn komen lezen: Bedankt.
Het loopt hier nu echter ten einde. Ik zou willen zeggen dat het door tijdsnood is dat ik hier mijn hart hier niet meer zal komen luchten maar dat is zeker niet de enige reden. Het is voornamelijk de zin waar het me nu aan blijkt te ontbreken.
Nogmaals bedankt en misschien kom ik ooit nog wel eens terug (maar dat zal niet voor de eerste maanden zijn.).
mvg Manuel (Moensie)

11:10 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-11-05

Het is zo ver

Maandag 28 november was de dag. Veerle is ingeleid. De natuur heeft zijn job niet gedaan en dus hebben de dokters maar een handje geholpen.

Om 13u46 is onze dochter "Imbe" geboren. Het is een flinke meid van 51 cm en 3,940 kg en we zijn er héél blij mee.
Veerle heeft serieus afgezien tijdens de bevalling maar alles is toch goed en vlot verlopen.

23:07 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

21-11-05

Overtijd

Het is officieel, Veerle is aan het overdragen!

10:47 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-11-05

Nu is het niet het moment!

Ja, nu moet Veerle nog maar even wachten! Tristan is namelijk ziek. Hij heeft serieus de snotters. Hierdoor kan hij niet goed slapen en gisterenavond had hij ook al 38 graden koorts.
Het is dus niet het moment om nu te bevallen!

09:17 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-11-05

Still alive and kicking!

Ja, de blog. Ik heb momenteel niet veel tijd en ook geen zin om er nog mee bezig te zijn.
Het loopt ook allemaal vlot en rustig dus dan is er ook niet zo veel te vertellen.
Veerle is ondertussen 39 weken (en 2 dagen) en alles is nog rustig in het buikje. Vrijdag moet ze nog eens naar de gynaecoloog en dan worden er waarschijnlijk concrete afspraken gemaakt rond een mogelijke inleiding van de bevalling.
Ja, eigenlijk ongelooflijk. Iets waar we 13 weken geleden alleen maar van konden dromen lijkt nu werkelijkheid te worden. Veerle zou wel eens kunnen overdragen.
Tja, such is life.

11:12 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

31-10-05

Alles OK

Vandaag is Veerle exact 37 weken zwanger en alles loopt momenteel super. We zijn vorige week donderdag op bezoek geweest bij de dokter en tot onze verbazing was er geen sprake meer van een stuit- maar van een hoofdligging. Jippie ....

Nu kunnen we dus uitkijken naar een normale bevalling die hoogstwaarschijnlijk ook nog eens op termijn zal zijn ook. Iets waar we 2 maanden geleden zelfs nog niet van durfden dromen.

De gynaecoloog heeft ons meermaals gezegd dat het net zo goed mogelijk was dat zelfs zonder de rust het nog een normale zwangerschap zou kunnen zijn. Het probleem is echter dat men met een mensenleven die gok niet wil maken. Wat wij natuurlijk perfect begrijpen en waar wij ons dan ook naadloos bij aansluiten.

Nu zijn we zelfs al op een punt in de zwangerschap waar Veerle zoiets heeft van: "Kom, het heeft lang genoeg geduurd!".

Nog even wachten en dan kunnen we ons nieuwe spruitje hopelijk gezond en wel in onze handen houden. Ik ben wel héél nieuwsgierig hoe Tristan hier op zal reageren. Tja, nog even en dan zullen we het weten.

09:53 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-10-05

Kwestie van bij te blijven!

Het is al even geleden dat ik hier nog eens iets van me heb laten horen. Ondertussen is er eigenlijk ook nog niet zo veel veranderd.
Veerle loopt nog steeds rond. Ze is nu al 36 weken ver. We moeten nu donderdag nog eens naar de gynaecoloog. Dan weten we of er nog steeds sprake is van een stuitligging. Als dat zo is dan zullen er waarschijnlijk concrete afspreken moeten gemaakt worden. Dan zullen we niet meer kunnen ontsnappen aan de gevreesde keizersnede. Meer daarover na donderdag.
Nu we voorbij de 36 weken zijn kan Veerle ook zonder al te veel schrik wat meer werk verrichten. Ik zal echter niet moeten vrezen dat ze te veel gaat doen want dat kan ze nu gewoon niet meer.
We hebben dit weekend ook een fotosessie laten doen met ons gezinnetje. Toen Veerle zwanger was van Tristan hebben we dit ook laten doen. Woensdag krijgen we een eerste proefdruk te zien. Ik ben eens nieuwsgierig. Ik hoop dat er een aantal mooie fotos tussen zitten.
Goed, dat was het dan al weer. Tot de volgende keer.

13:24 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-10-05

34 weken!

We zijn er! Het lag in ons vizier en we hebben het nu dus gehaald. Vanaf nu kunnen we toch wel een beetje geruster door het leven gaan. Op deze termijn zijn al de organen klaar gestoomd voor zelfstandig gebruik. Het enige wat er nu nog met ons kindje gaat gebeuren is gewichtstoename.

Veerle's toestand was de laatste 2 weken stabiel gebleven. De baarmoederhals en de opening daarvan zijn niet veranderd. Als we zo nog een tijdje door kunnen gaan dan komt alles goed.

Nu was het wel niet alleen goed nieuws dat de dokter ons heeft gebracht. Ons kindje ligt namelijk in stuit, met de voetjes naar beneden. Zeer eigenaardig, want 2 weken geleden toen lag het nog met het hoofdje naar onder. Ja, het zou nu nog terug kunnen draaien maar we moeten realistisch blijven en de gedachte van een keizersnede steekt dus regelmatig de kop op. Toen Veerle net zwanger was speelde ze af en toe met het gedacht dat een geplande keizersnede een interessante ervaring zou zijn. Nu het echter meer realiteit als fictie lijkt te worden vindt ze het toch niet meer zo interessant. Tja, we zullen zien. Hopen dat er nog een saltoke komt!

10:39 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-10-05

De Bril

Tristan: "Tristan bril hemmen!"
Moensie: "Alstublieft zoontje!"
Tristan: (Zet bril op) "Coole man!"
Moensie: "Ja, jij bent een een coole man!"
Tristan: (Steekt bril in mond en begint op een kussen te springen!)
Moensie: "Tristan! De bril niet in de mond steken of ik neem hem af hoor!"
Tristan: (Haalt bril even uit mond en steekt hem er dan weer in!)
Moensie: (Neemt bril af!) "Neen Tristan, de bril niet in je mondje! Dat is gevaarlijk!"
Tristan: "Waaaaaaaaaaaaaaaah, waaaaaaaaaaaaaaaaah, ..."
Moensie: (Geeft bril terug!) "Niet meer in het mondje steken of ik neem hem voorgoed af hé!"
Tristan: (Kijkt blij, neemt de bril aan en steekt hem dan uitdagend terug in zijn mond!)
Moensie: (Neemt bril weer af!) "Nu is het afgelopen!" (En legt de bril op de kast!)
Tristan: (Is boos en ontroostbaar!)

Pfft, ouderschap hé...

13:41 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-10-05

Paniek, paniek

Zaterdagavond was er weer paniek in de zaak! Veerle kreeg om de 15 minuten een harde buik! We wisten niet goed wat te doen: Zouden we naar het ziekenhuis gaan? Of toch nog even wachten? Ik ben er zeker van dat als we dan niet moesten zorgen voor een oppas voor Tristan dat we naar het ziekenhuis vertrokken waren.
Na een tijdje leek het echter te kalmeren en had Veerle er geen last meer van. Toch voelde ze zich nog niet echt lekker en we hebben toen afgesproken dat wanneer ze zich 's nachts niet goed zou voelen we alsnog naar het ziekenhuis zouden gaan. De nacht is echter rustig verlopen en we zijn dus kunnen blijven liggen.
Ondertussen zit de schrik er dus wel degelijk in en bij het minste dat Veerle voelt staan we al bijna met 1 been door de deur. Donderdag mogen we gelukkig nog eens bij de gynaecoloog op controle komen. Veerle is nu 33 weken ver en het kritische punt (34 weken) is dus ook al in het vizier. We klampen ons momenteel zo vast aan die 34 weken, maar dat is nog maar een tussenstop. Als we dat punt hebben bereikt dan hopen we vlotjes door te kunnen springen tot op het 36 weken punt. Vanaf daar zal alles bergaf gaan. Dan pas kunnen we echt genieten van een rustig avondje voor TV, dan pas zit ik niet bij elk telefoontje op het puntje van mijn stoel, dan pas zal ik me een beetje kunnen ontspannen.

13:47 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-09-05

Thuis

Veerle is terug thuis sinds gisteren namiddag. Alles leek rustig en de dokter heeft haar dus laten gaan. Het is nu aan de longrijpers om hun werk te doen en het kindje klaar te maken voor het echte werk.

Nu kunnen we niets meer doen dan afwachten. Niemand weet hoe lang het nu nog gaat duren. Misschien gaat Veerle zelfs nog overdragen, wie weet. Time will tell.

12:42 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-09-05

Binnen

Sinds maandag is Veerle dus in het ziekenhuis. Ze hebben haar de longrijpers toegediend. Ze heeft ook weeënremmers gekregen. Daarbovenop heeft ze ook nog eens antibiotica gekregen omdat uit tests was gebleken dat ze een urineweg-infectie heeft. Die urineweg-infectie kan harde buiken opwekken, deze is dus mogelijk de oorzaak van alle miserie.

Ze hebben haar nu al meerdere malen aan de monitor gehangen en haar baarmoeder lijkt stabiel. Enkel gisterenmorgen leek ze wat last te hebben van "weeën". Volgens de dokter zou dit echter normaal zijn, zolang er geen constante in te vinden is dan zou het geen probleem zijn.

Donderdagnamiddag mag ze dus, als alles goed is, naar huis.

Ondertussen staat thuis het huis op stelten. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om de living in versneld tempo te lijf te gaan. De keuken hebben we volgepropt met alles wat verplaatsbaar is en de rest hebben we afgedekt. De muren zijn behangen, de rolluikkasten in primer gezet en al 1 maal geverfd, en we zijn ook al begonnen met de rest te verven. Het zal nog niet af zijn wanneer Veerle thuis komt, maar we zijn toch al op de goede weg.

13:58 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (50) |  Facebook |

23-09-05

Slecht nieuws!

Gisteren zijn we op controle geweest. Daar hebben we minder goed nieuws gekregen! Veerle heeft al een kleine cm opening! Maandag moet ze naar het ziekenhuis, daar gaan ze longrijpende middelen toedienen om ervoor te zorgen dat het kindje in ieder geval een goede start krijgt als het te vroeg zou komen!
Het is zo frustrerend hé, voor hetzelfde geld loopt ze nu nog rond tot ze 40 weken zwanger is, dat weten we dus niet. Maar de dokter wil het zekere voor het onzekere nemen en toch al die medicatie toedienen. Ze moet dus 3 dagen in het ziekenhuis blijven.
The stress is killing me! Ik ben me zo aan het opjagen hé. Goh, dit is echt niks voor mij. Ik heb deze nacht slecht geslapen, ik heb er constant aan liggen denken. Ook nu kan ik het niet van mij afzetten, ik zie al de ramp scenarios al voor me.
We zullen de zaken maar dag voor dag bekijken en tenminste hopen dat we tot aan 34 en nog liefs 36 weken komen.

09:35 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-09-05

Kogel is door de kerk

We hebben 2 toffe peetouders gevonden. Bij Tristan lag de keuze voor de hand (de 2 nonkels) maar nu hebben we toch iets harder moeten zoeken. We hebben gekozen voor 2 van Veerle's beste vriendinnen.
Eén van hen was nog geen meter dus daar hebben we niet lang over getwijfeld. De andere die is wel al één keer meter maar we hadden wel het vermoeden dat ze dat nog wel eens zou willen worden.
We hebben het hen dus gevraagd en ze hebben alletwee toegezegd. Hiphoi...
Dus Shonda en Ellen, hierbij bedankt om meter te willen worden van ons volgende kindje. En zoals ik al eerder zei mogen de peetouders het geslacht weten... Na de bevalling toch, hihi.

15:25 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-09-05

controle

Morgen alweer op controle bij de dokter. Het begint alweer te kriebelen.Nu zondag is Veerle 32 weken. Nog 2 en ik zal een pak geruster zijn.

15:06 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-09-05

Moe

5u15 deze morgen. Tristan besluit dat het tijd is om op te staan. Ik heb nog geprobeerd om hem terug in bed te leggen maar mijn pogingen waren tevergeefs. Als er iets is wat Tristan perfekt onder de knie heeft dan is het zielig doen. Hij kan nl. zonder zichzelf moet te maken vreselijk irritant huilen (zagen). Hij doet dat niet door constant te huilen maar door op een regelmatig tempo een kreet te slaken. We weten uit ervaring dat hij dit uren kan volhouden, we hebben dan deze morgen ook niet langer dan 10 minuten volgehouden. In de hoop dat hij na zijn fles toch terug de slaap zou kunnen vatten draag ik hem dan maar naar beneden. Mijn stille hoop dat hij met zijn buikje vol terug zijn bedje in wil wordt ook aan scherven geslagen wanneer hij daarna met de grootste lol door de living paradeert. Aaaah, moe, slapen, denk ik bij mezelf. Ik lag gisteren avond toch pas tegen 24h in mijn bed en heb dus maar een 5-tal uurtjes slaap gehad. Ik, die vroeger bij minder dan 9 uur slaap een wandelende zombie was. Daar heb ik me sinds Tristan wel moeten over zetten. 9 uur slapen dat is er al lang niet meer bij, maar 5 dat is me toch wel wat weinig.
Ik moet toegeven, er zijn al dagen geweest in mijn leven dat ik me frisser heb gevoeld en met een druk weekend voor de boeg ziet het er naar uit dat ik mijn achterstallige slaap niet zal kunnen inhalen. Oh, wat is het leven als vader toch fijn (-;

16:52 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-09-05

Niet klaar

Langzaam maar zeker gaan we verder. Er gaat natuurlijk geen dag voorbij zonder dat je eraan denkt dat het kindje wel eens veel te vroeg zou kunnen komen. Telkens wanneer Veerle net iets te hard zucht of wanneer ze me op het werk belt dan begint mijn maag weer op te spelen. We zijn ondertussen al weer een weekje verder en Veerle is nu dus bijna 31 weken. We tellen de minuten af tot we 34 weken zijn (nu dus nog 34562 minuten). Volgens de gyneacoloog zijn dan alle organen rijp en moet er vanaf dan enkel nog wat groeiwerk gebeuren.
Ondertussen staat er nog zo veel op het programma. Ik ben dinsdag begonnen met behang af te trekken in de living. Dat was nog één van onze voornemens om die nog in orde te krijgen voordat de kleine er is. Ook de geboorte kaartjes en de doopsuiker gaan we nog zelf in elkaar steken. Ook hier staan we eigenlijk serieus achter op schema. Het is dus héél simpel, het kindje mag gewoon niet te vroeg komen want we zijn nog bijlange niet klaar.

13:35 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-09-05

A-OK

Gisteren is het goed verlopen bij de gynaecoloog. Veerle en ik zaten alletwee te stressen in de wachtkamer. Natuurlijk heeft die doktor dan een half uur vertraging. Maar ja, uiteindelijk is gebleken dat alles redelijk stabiel is gebleven, het rusten heeft dus zijn doel niet gemist.
Nochthans had Veerle de hele dag veel last gehad van haar buik. Ze had zelfs even op het punt gestaan om mij op het werk te bellen en te vragen om naar huis te komen. Ik vermoed ook wel dat dat allemaal een beetje van de stress was.
Nu moeten we gewoon verder doen zoals we bezig waren. We zijn nu bijna 30 weken ver en de doktor vertelde ons dat de 29ste tot de 34ste week nog héél belangrijk zijn voor de rijping van al de organen. Vanaf dan is het eigenlijk enkel nog gewichtstoename.
We hebben ook even geïnformeerd naar de grootte van Veerle's buik. Ze krijgt nl heel veel de opmerking van mensen dat haar buik toch al zo groot is. De doktor zei dat ze inderdaad al een hele buik heeft maar dat het ook een grote baby is die erin zit. Daar schrokken we toch even van want Tristan die liep toch altijd wat achter op de statistieken.
In ieder geval we moeten nu dus om de 2 weken terug op controle. Als Veerle zo blijft rusten dan heb ik er wel al wat meer goede moed in.

08:56 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

08-09-05

Zenuwen

Ik ben nerveus. We gaan straks naar de gynaecoloog, om 17 uur. Ik hoop dat alles goed is. Ik ben nogal een nerveus ventje, ik zit me daar nu al de hele dag in op te jagen. Momenteel ligt mijn maag helemaal overhoop en ook mijn darmen willen niet meer echt mee.
Spannende tijden.

13:35 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

06-09-05

Even een status berichtje,

Thuis verloopt alles rustig. Veerle is ondertussen half verslaafd aan de SODOKU puzzels die elke dag in de krant staan en ik probeer zo goed als het kan het huishouden te runnen. Gelukkig krijgen we nog steeds véél hulp van de grootouders en worden we regelmatig uitgenodigd voor het avondeten.
Tristan blijft nu zo veel mogelijk bij zijn grootouders. Dat lag eigenlijk wel al een hele tijd vast want de onthaalmoeder is nu voor 2 weken met verlof. Tristan vindt het daar fijn dus dat is handig meegenomen.
Gisteren zijn we ook te weten gekomen dat mijn neef ook een kindje gaat kopen. Dan hebben Tristan en xxx ook weer een vriendje/vriendinnetje erbij. Veerle en ik waren er onlangs nog over bezig dat hij wel een goede papa zou zijn. Hij was ons thuis komen bezoeken en zoals Tristan toen op hem reageerde gaf je echt het gevoel dat hij er klaar voor was. En voila, het is nu zover. Dus, neefke, moest je dit ooit lezen, een dikke proficiat.
Goed, tot zover de status berichten. Als donderdag alles goed is met Veerle en de baby dan zal ik hier vrijdag een verslagje over schrijven. Is er vrijdag niets te bespeuren, dan zitten we in het ziekenhuis. Wish us luck.

09:10 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

02-09-05

1 week en beu

Veerle is nu reeds 1 week aan het rusten. Nog een week en we kunnen weer op controle bij de gynaecoloog. Ik ben toch wel nieuwsgierig. Ondertussen doen de grootmoeders hun uiterste best om ons het leven een beetje gemakkelijker te maken. Waarvoor dank!
Veerle is het liggen natuurlijk al grondig beu. Ze heeft gisteren echter wel de geneugden van de SODOKU puzzels ontdekt, misschien dat ze zich daar een beetje mee kan amuseren.
Ik loop ondertussen een beetje in 7 sloten gelijkertijd: zorgen dat het huis een beetje netjes blijft, voor de kleine zorgen, de geboortekaartjes in orde brengen, onze kamer verven, ... Pfft, ik zeg het nog eens, we gaan zware weken (maanden) tegemoet.
In ieder geval lijkt het erop dat Veerle zich wat beter voelt nu ze zo veel moet rusten, dat is toch al een goed teken. Nu maar hopen dat haar baarmoederhals niet nog smaller geworden is maar dat zullen we dus pas volgende week weten.

09:23 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-08-05

We hebben het zitten!

Gisteren zijn we naar de gynaecoloog geweest. Daar hebben we eigenlijk minder goed nieuws gekregen. Veerle haar baarmoederhals was al ingekort. D.w.z dat haar lichaam zich stilaan aan het voorbereiden is op de bevalling. Dit is natuurlijk nog veel te vroeg want we zijn nog maar 28 à 29 weken ver.


Nu moet ze dus plat liggen, 2 uur in de voormiddag en 2 uur in de namiddag. Ze moet héél voorzichtig zijn. Als het na 2 weken niet beter is dan moet ze zelfs in het ziekenhuis opgenomen worden om longrijpende middelen toe te dienen.


Pfoe, dit gaat zwaar worden voor haar. Zij kan niet goed stilzitten. En daarbij komt nog dat wij al een peuter van bijna 2 jaar hebben rondlopen. Tristan zullen we dus naar de onthaalmoeder moeten doen en Veerle kan dan de hele dag in de zetel liggen. Dat weegt financieel ook zwaar door vrees ik. Nu ja, wat moet gebeuren moet gebeuren, we kunnen er niet onder uit. Als we dat moeten doen om een gezond kind te krijgen dat doen we dat gewoon.


Ik weet dus wat me de komende weken (maanden) te doen staat. Alles, ...

13:24 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

22-08-05

Allemaal ziek

Fijn toch, zo kinderen hebben. Zo heb je een privé bacteriën-vangertje. Tristan is dus vorig weekend ziek geworden. Het arme ventje moest overgeven en zag er echt maar slapjes uit. Hij kon niets binnenhouden, geen water, geen eten, niets. We maakten ons dus stillaan wel zorgen. Kinderen van zijn leeftijd drogen nl zeer snel uit, die hebben nog niet veel reserves. Wij konden dus zondag op zoek naar de dokter van dienst. Die vertelde ons dat het nog net niet zover was maar als het niet zou beteren dat we toch best naar spoed moesten gaan.We hebben hem dus de medicijnen gegeven die de dokter heeft voorgeschreven maar toch gaf hij nog over. De volgende morgen maakten wij ons dus klaar om naar het ziekenhuis te gaan. Veerle en ik zaten aan tafel en aten nog snel wat corn-flakes en daarna zouden we vertrekken. Tristan die wou niets eten maar toen hij die corn-flakes zag wou hij daar toch graag een hapje van. Voorzichtig lepelden we het bij hem naar binnen en wonder-boven-wonder bleef dat toch zitten. Vanaf dat moment leek hij weer aan de bovenhand en toen zijn we gelukkig toch niet naar het ziekenhuis moeten gaan. Oef, ik weet niet of ik dat had kunnen aanzien, onze kleine man aan een infuus.Die avond nog hing ik dan zelf ook boven de pot. Overgeven, diarree, mijn maag en darmen waren snel leeg. 2 dagen erna, was Veerle aan de beurt. Ha, het gelukzalige leven als ouder. Je krijgt toch zoveel terug van die kinderen (-;

13:08 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-08-05

Tussendoor

Ik heb eigenlijk niet veel te vertellen. Tristan is nog steeds dezelfde geweldige knul. Met Veerle en de zwangerschap is alles dik in orde en ook met mij is alles goed.
We moeten eens gaan voortmaken aan onze slaapkamer (behangen en verven) maar het fut is eruit. Ik heb ondertussen de berging en de kinderkamer al behangen en nu heb ik er even geen zin meer in. Toch neem ik mij voor om er deze avond terug in te vliegen. We zullen zien of het er van komt.

09:48 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

01-08-05

Zacht karakter

Naarmate Tristan ouder wordt merken we op dat hij een héél zacht karakter heeft. Hij stelt zich altijd heel afwachtend op en zal nooit alleen op avontuur uit trekken. We zien dit steeds vaker terugkomen, vooral wanneer hij met andere kinderen in contact komt. Geef hem een nieuw speelgoedje en de wereld gaat voor hem open. Zet hem samen met een onbekend kindje en hij heeft de grootste schrik.
Sommige kindjes hebben hier totaal geen last van. Die kindjes komen gewoon op Tristan af om met hem te spelen of te knuffelen. Maar Tristan houdt er niet van wanneer ze in zijn "personal space" komen. Op zo'n momenten dan maakt hij zich snel uit de voeten wat soms tot grappige scenarios kan leiden. Zo was er het meisje in de MacDonalds dat hem een kusje wou komen geven. Tristan kon daar niets beter op vinden dan het op een lopen te zetten. Of gisteren toen de kleine van mijn neef (11 maanden) hem eens van dichterbij wou bekijken, toen kwam er niets anders uit dan: "Papa, bang ...". Tja, ik hoop dat hij zijn sociale talenten nog een beetje gaat verfijnen. Anders gaat hij maar een asociaal ventje worden. Wij hopen dan ook dat wanneer hij binnenkort grote broer wordt dat die angsten een beetje gaan wegebben.

10:47 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-07-05

Een eigen leven

Veerle haar buik begint een eigen leven te leiden. Wanneer we 's avonds voor TV zitten dan kan je haar buik zien bewegen. Het kindje is dan duidelijk wakker en volop aan het bewegen. Als ik mijn hand dan op Veerle's buik leg dan wordt het weer stil. Héél soms kan ik eens iets voelen bewegen maar het is net of het kindje weet dat een vreemde hand op mama's buik ligt. Hmm, de baby is er nog niet en het moet mij al niet meer ... Straf hé.

13:19 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-07-05

verlof

Ik heb nu een weekje verlof.  Als je het verlof kunt noemen tenminste.  Ik zal deze week fysiek harder afzien dan op kantoor.  We hebben 2 jaar geleden immers een huis gekocht en daar heb je nu eens altijd werk aan.  Als het ene afgewerkt is dan begint het volgende en zo komt er nooit een einde aan. <br>
 
Ik ben geen werkman en dat werd maandag nog maar eens bewezen.  Ik heb namelijk een zwakke enkel en toen ik van een trapje afstapte heb ik die dan nog maar eens omgeslagen.  Ik ben toen op de grond gaan liggen kreunen van de pijn.  Veerle en mijn vader keken me vragend aan.  En ik, die eerst had liggen opscheppen over de man als superieur ras (tov de vrouw dan), zag alles bijna zwart worden voor mijn ogen van de pijn.  Braakneigingen, draaiingen, the works.  Goed begin van mijn werkweek.  Maar ja, het is nu dinsdag avond en ik heb vandaag toch nog niets gebroken.  Keep it up zou ik zo zeggen ...
 
 
 
 
 
 

22:39 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-07-05

Klein.

Gisteren zijn we op kraambezoek geweest. De kleine die we gingen bezoeken is 54 cm en weegt meer dan 4 kilo. Met die maten verwachtte ik me dus aan een serieuze baby. Maar toch, als je dat prutske daar dan zo zag liggen dan was hij toch zo klein en teder. Ik kan me haast niet meer voorstellen dat Tristan ooit zo geweest is (en die was dan nog een stuk kleiner en lichter). Je zou dan bijna zeggen: Inpakken hoeft niet, ik neem hem zo wel mee!
Wij zullen nog even moeten wachten op onze nieuwe spruit. Eind november! Dat lijkt nog zo lang! We hebben echter nog veel werk voor de boeg. We moeten nog beginnen met het geboortekaartje, met de doopsuiker, met de babykamer, met de babylijst, ... Ai, als ik het zo opsom dan begin ik er bijna van te zweten. Maar ja, volgende week hebben Veerle en ik verlof en dan gaan we erin vliegen.
En ondertussen kunnen we de grootouders nog wat nieuwsgierig maken. Want: Wij weten het, wij weten het, sliep sliep sliep!

12:49 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-07-05

Ik kan mezelf wel iets aandoen

Ons huis ligt er momenteel nogal rommelig bij. We zijn de berging aan het inrichten en dat neemt nogal veel tijd en werk in beslag. Er ligt nieuwe vloer in, we hebben stopcontacten verplaatst, muren uitgebroken, ... Nu heb ik dit weekend behangen. Ze begint stilletjes aan af te geraken. We hadden nog een aantal potten verf staan en ik ging die eens uit de kelder halen om te zien of we die nog kunnen gebruiken om de laatste hand te leggen aan ons bergingske.
En wat doe ik dan? Als stomme luierik moet ik dan natuurlijk die 5 potten allemaal op elkaar naar boven dragen. Met als resultaat dat ik struikel en één van die potten (degene die nog vol was natuurlijk) pardoes op de grond valt en open barst. Al die verf op mijn spiksplinternieuwe vloer. Ik heb gevloekt, geroepen, getierd, ... We hadden gekozen voor donkere voegen en daar moet dan natuurlijk een lichte verf op vallen. 3 UUR! 3 UUR! heb ik liggen te schrobben en vegen om die verf er terug af te krijgen. Gelukkig was het verf op waterbasis want anders dan had ik mijn vloer terug kunnen uitbreken denk ik.
Hmm, ik had me mijn maandagavond toch anders voorgesteld.

11:05 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

05-07-05

Peutertijd

De laatste tijd heeft Tristan heel graag dat we hem proberen te vangen. Wanneer we hem 's avonds in bad willen steken komt hij altijd voelen aan het water terwijl het in zijn badje loopt. Tot we de kraan dichtdraaien, dan is hij weg. Hij weet héél goed dat we hem dan in dat bad willen steken en daarom maakt hij zich zo snel mogelijk uit de voeten. Lachend en gieberend spurt hij dan door de keuken, maar zodra we hem gevangen hebben dan begint hij te schreeuwen. Hij zou dan natuurlijk liever hebben dat we de hele tijd achter hem aan lopen, maar zo werkt het natuurlijk niet hé.
Eens hij in bad zit dan is hij weer gelukkig, dan kan hij plonsen en zwemmen naar hartelust. Wij moeten ons dan altijd verschuilen achter een handdoek of wij zijn naar het einde toe net zo nat als hij.
Ja, onze baby is eigenlijk verdwenen, er loopt nu een levendige peuter met een eigen willetje door ons huis.

10:36 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |