24-05-05

raar!

Ouderschap is eigenlijk toch maar iets raars hé. Nu loopt daar zo een klein ventje door mijn keuken. Hij loopt altijd in de weg, weent om de 5 minuten voor het één of ander. 1 of 2 keer per dag moet je zijn drollen opruimen. En toch, ..., is er niemand in deze wereld wie je liever 24 uur per dag bij je hebt. Raar hé ???

Weet je wat ik ook eigenaardig vind. Wanneer ik Tristan op zijn vingers tik omdat hij weer iets doet waar ik niet tevreden mee ben dan begint hij nadat ik hem dat duidelijk heb gemaakt nogal eens te huilen. Je zou denken dat hij dan boos is op mij, maar neen, in plaats daarvan moet ik hem dan oppakken en troosten. Dat is toch eigenlijk iets eigenaardigs. Ik doe hem iets aan en in plaats van boos te zijn moet hij dan juist troost komen zoeken. Misschien moet ik mij maar gelukkig prijzen, volgend jaar zal het misschien wel héél anders zijn in zo een situatie.

09:34 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.