31-05-05

hart onder de riem

Ik ben daarnet even op bezoek geweest bij een collega blogger (wackobaby). Een nog net-niet-papa. Hij en zijn vrouw verwachten momenteel een kindje en hij maakt zich zorgen over vanalles en nog wat. Gaat hij nog computer games kunnen spelen, gaat hij wel voor die baby kunnen zorgen, het is toch geen tweeling, ... Bij deze wil ik hem graag een hart onder de riem steken. Eenmaal dat dat kindje er is dan loopt dat gewoon allemaal vanzelf. Ook ik had zoiets van: Oh my god, wat moet ik hier nu met dat klein hoopje vlees. Maar na een week of zo dan voel je dat gewoon aan.
Vaderschap (ouderschap) is gewoon het beste wat deze wereld te bieden heeft. Als je éénmaal dat kleine roze ding in je armen kunt nemen dan verdwijnen al die zorgen als sneeuw voor de zon. Neen, je hoeft je daar echt niet druk in te maken.

11:12 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-05-05

raar!

Ouderschap is eigenlijk toch maar iets raars hé. Nu loopt daar zo een klein ventje door mijn keuken. Hij loopt altijd in de weg, weent om de 5 minuten voor het één of ander. 1 of 2 keer per dag moet je zijn drollen opruimen. En toch, ..., is er niemand in deze wereld wie je liever 24 uur per dag bij je hebt. Raar hé ???

Weet je wat ik ook eigenaardig vind. Wanneer ik Tristan op zijn vingers tik omdat hij weer iets doet waar ik niet tevreden mee ben dan begint hij nadat ik hem dat duidelijk heb gemaakt nogal eens te huilen. Je zou denken dat hij dan boos is op mij, maar neen, in plaats daarvan moet ik hem dan oppakken en troosten. Dat is toch eigenlijk iets eigenaardigs. Ik doe hem iets aan en in plaats van boos te zijn moet hij dan juist troost komen zoeken. Misschien moet ik mij maar gelukkig prijzen, volgend jaar zal het misschien wel héél anders zijn in zo een situatie.

09:34 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-05-05

ziekjes

Het dondert al geruime tijd in mijn hoofd. Ik heb nu al bijna een week hoofdpijn. Tristan heeft een verkoudheid en hij is zo vriendelijk geweest om een aantal van die bacteriën aan mij door te geven. Die bacteriën kamperen in mijn neus met als gevolg dat die helemaal dicht zit. Veerle vervloekt mij 's nachts omdat ik door die verstopte neus snurk als een Harley-Davidson met extra brede uitlaat. Ze oppert zelfs dat ik morgen maar in de zetel moet gaan liggen. Die vrouwen toch hé, altijd medelijden wanneer hun ventje ziek is...

11:00 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-05-05

Timber ...

Veerle heeft nog steeds last van zwangerschapsmisselijkheid. Sterker nog, ze is dit weekend zelfs tegen de vlakte gegaan. Het gebeurde gisterenmorgen, ik was net de fotos van mijn camera op mijn computer aan het kopiëren. Net toen ik de computer afsloot riep Veerle me toe vanuit de badkamer. Ik was nog steeds druk in de weer en gromde haar zo een beetje toe terwijl ik de geheugenkaart van mijn camera terug aan het plaatsen was. Ik keek op en zag haar helemaal ineengedoken in de badkamer staan. Snel liep ik naar haar toe, net op tijd kon ik haar nog opvangen. Het was alsof ik een zak aardappelen vast had, ze liet haar volledige gewicht hangen. Ik heb haar toen dan maar languit op de badkamer vloer neergelegd met een paar handdoeken onder haar lichaam. Haar voeten heb ik op het verwarmertje gelegd. Daar lag ze dan, zo bleek als een lijk. Ik maakte me toch wel een beetje zorgen. Zodra ze zich een beetje beter voelde heb ik haar dan ook bevolen om in de zetel wat te gaan rusten. Stel je voor dat ik er niet was... Dan was ze misschien met haar hoofd ergens tegen gevallen. Ben ik even blij dat het zo niet gelopen is.

09:46 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-05-05

Klokje

Verdorie,

Weer te vroeg viktorie gekraaid! Klokslag 2 uur! Het lijkt of er in Tristan een klokje zit waarvan het alarm om 2 uur 's nachts afgaat. Ook deze nacht dus. Hij zat recht in zijn bed met zijn ogen nog gesloten. Ik zag aan hem dat hij nog niet echt wakker was. Mijn poging om hem dan maar gewoon terug neer te leggen met de beer op zijn hoofd en tut in de mond vond hij niet zo echt geslaagd. Ik heb hem toen dan maar even mee genomen naar beneden en hem snel een andere pamper omgedaan. Ik vermoed dat hij op zulke momenten wakker wordt van één of ander paars konijn dat hij in zijn slaap tegen het lijf loopt. In ieder geval is hij na vijf minuten weer gekalmeerd en kan ik hem weer lekker knus onderstoppen. Slaap wel ...

09:57 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-05-05

Rustige nacht

Zaaaalig,
Vandaag heeft Tristan nog eens doorgeslapen. Dat was alvast meer dan een week geleden. Hij lijkt nu echt weer aan de beterhand te zijn. Deze morgen zat hij al recht in zijn bedje op mij te wachten.
Ook Veerle heeft vanmorgen voor de eerste keer in een aantal weken niet moeten overgeven. Zou de zwangerschapsmisselijkheid nu dan toch stilletjes aan wegebben. Ik hoop het, want ze voelde zich echt wel slecht de laatste weken. Ik probeer dan zoveel mogelijk van haar werk uit handen te nemen maar ja, beter voelt ze zich daar dan niet van.

11:41 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-05-05

slapeloze nachten

De kleine is een beetje ziek. Hij heeft een verkoudheid en een oorontsteking. Dat wil dus zeggen: slapeloze nachten. Mijn vriendin is zwanger en voelt zich dus de laatste maanden niet zo lekker. Ik sta dus op en sus dat triestig zoontje tot hij weer kalmeert. Door die oorontsteking slaapt hij niet rustig en werd hij om 30 minuten wakker. Ik heb hem dus 2 nachten tussen mama en papa in laten slapen. Ik weet het! Dat mag je niet doen, dat zijn ze snel gewend, maar als je al 2 nachten niet langer dan 2 uur aan 1 stuk hebt kunnen slapen dan laat je je principes snel varen. Na de derde nacht is het hoog tijd dat ons schatje zich terug in zijn eigen bedje te slapen legt. Het was natuurlijk wel te denken dat dit niet zonder enige traantjes ging verlopen. Nu lag hij daar deze nacht op zijn meest zieligst "papaa" te roepen en mijn hartje brak. Ik heb echter voet bij stuk gehouden en heb hem gewoon laten huilen. Dat zijn toch echt hartverscheurende momenten... Het moest echter, ik kan hem toch niet tot zijn 18de tussen mama en papa laten slapen.

13:50 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Het vaderschap

Dag iedereen,Ik ben nu 26 jaar. Ik ben de papa van een prachtige peuter van nu 19 maanden. Het vaderschap valt me echt goed mee. Iedereen schrikt wanneer ze horen dat ik al papa ben. Je bent nog zo jong. Ja, ik was 24 toen mijn zoontje geboren werd, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik daar te jong voor was.Ondertussen is mijn vriendin alweer zwanger van onze 2de spruit. 12 weken ver is ze al (of moet ik zeggen zijn we al). Ik moet zeggen dat ik toch wel een beetje nerveus ben. Gaat dat lukken zo 2 kinderen opvoeden? Ik verheug me er echter wel op. Als onze 2de spruit even lief zal zijn als de eerste dan kan het niet mis gaan.

13:19 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |