31-10-05

Alles OK

Vandaag is Veerle exact 37 weken zwanger en alles loopt momenteel super. We zijn vorige week donderdag op bezoek geweest bij de dokter en tot onze verbazing was er geen sprake meer van een stuit- maar van een hoofdligging. Jippie ....

Nu kunnen we dus uitkijken naar een normale bevalling die hoogstwaarschijnlijk ook nog eens op termijn zal zijn ook. Iets waar we 2 maanden geleden zelfs nog niet van durfden dromen.

De gynaecoloog heeft ons meermaals gezegd dat het net zo goed mogelijk was dat zelfs zonder de rust het nog een normale zwangerschap zou kunnen zijn. Het probleem is echter dat men met een mensenleven die gok niet wil maken. Wat wij natuurlijk perfect begrijpen en waar wij ons dan ook naadloos bij aansluiten.

Nu zijn we zelfs al op een punt in de zwangerschap waar Veerle zoiets heeft van: "Kom, het heeft lang genoeg geduurd!".

Nog even wachten en dan kunnen we ons nieuwe spruitje hopelijk gezond en wel in onze handen houden. Ik ben wel héél nieuwsgierig hoe Tristan hier op zal reageren. Tja, nog even en dan zullen we het weten.

09:53 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-10-05

Kwestie van bij te blijven!

Het is al even geleden dat ik hier nog eens iets van me heb laten horen. Ondertussen is er eigenlijk ook nog niet zo veel veranderd.
Veerle loopt nog steeds rond. Ze is nu al 36 weken ver. We moeten nu donderdag nog eens naar de gynaecoloog. Dan weten we of er nog steeds sprake is van een stuitligging. Als dat zo is dan zullen er waarschijnlijk concrete afspreken moeten gemaakt worden. Dan zullen we niet meer kunnen ontsnappen aan de gevreesde keizersnede. Meer daarover na donderdag.
Nu we voorbij de 36 weken zijn kan Veerle ook zonder al te veel schrik wat meer werk verrichten. Ik zal echter niet moeten vrezen dat ze te veel gaat doen want dat kan ze nu gewoon niet meer.
We hebben dit weekend ook een fotosessie laten doen met ons gezinnetje. Toen Veerle zwanger was van Tristan hebben we dit ook laten doen. Woensdag krijgen we een eerste proefdruk te zien. Ik ben eens nieuwsgierig. Ik hoop dat er een aantal mooie fotos tussen zitten.
Goed, dat was het dan al weer. Tot de volgende keer.

13:24 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-10-05

34 weken!

We zijn er! Het lag in ons vizier en we hebben het nu dus gehaald. Vanaf nu kunnen we toch wel een beetje geruster door het leven gaan. Op deze termijn zijn al de organen klaar gestoomd voor zelfstandig gebruik. Het enige wat er nu nog met ons kindje gaat gebeuren is gewichtstoename.

Veerle's toestand was de laatste 2 weken stabiel gebleven. De baarmoederhals en de opening daarvan zijn niet veranderd. Als we zo nog een tijdje door kunnen gaan dan komt alles goed.

Nu was het wel niet alleen goed nieuws dat de dokter ons heeft gebracht. Ons kindje ligt namelijk in stuit, met de voetjes naar beneden. Zeer eigenaardig, want 2 weken geleden toen lag het nog met het hoofdje naar onder. Ja, het zou nu nog terug kunnen draaien maar we moeten realistisch blijven en de gedachte van een keizersnede steekt dus regelmatig de kop op. Toen Veerle net zwanger was speelde ze af en toe met het gedacht dat een geplande keizersnede een interessante ervaring zou zijn. Nu het echter meer realiteit als fictie lijkt te worden vindt ze het toch niet meer zo interessant. Tja, we zullen zien. Hopen dat er nog een saltoke komt!

10:39 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

04-10-05

De Bril

Tristan: "Tristan bril hemmen!"
Moensie: "Alstublieft zoontje!"
Tristan: (Zet bril op) "Coole man!"
Moensie: "Ja, jij bent een een coole man!"
Tristan: (Steekt bril in mond en begint op een kussen te springen!)
Moensie: "Tristan! De bril niet in de mond steken of ik neem hem af hoor!"
Tristan: (Haalt bril even uit mond en steekt hem er dan weer in!)
Moensie: (Neemt bril af!) "Neen Tristan, de bril niet in je mondje! Dat is gevaarlijk!"
Tristan: "Waaaaaaaaaaaaaaaah, waaaaaaaaaaaaaaaaah, ..."
Moensie: (Geeft bril terug!) "Niet meer in het mondje steken of ik neem hem voorgoed af hé!"
Tristan: (Kijkt blij, neemt de bril aan en steekt hem dan uitdagend terug in zijn mond!)
Moensie: (Neemt bril weer af!) "Nu is het afgelopen!" (En legt de bril op de kast!)
Tristan: (Is boos en ontroostbaar!)

Pfft, ouderschap hé...

13:41 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-10-05

Paniek, paniek

Zaterdagavond was er weer paniek in de zaak! Veerle kreeg om de 15 minuten een harde buik! We wisten niet goed wat te doen: Zouden we naar het ziekenhuis gaan? Of toch nog even wachten? Ik ben er zeker van dat als we dan niet moesten zorgen voor een oppas voor Tristan dat we naar het ziekenhuis vertrokken waren.
Na een tijdje leek het echter te kalmeren en had Veerle er geen last meer van. Toch voelde ze zich nog niet echt lekker en we hebben toen afgesproken dat wanneer ze zich 's nachts niet goed zou voelen we alsnog naar het ziekenhuis zouden gaan. De nacht is echter rustig verlopen en we zijn dus kunnen blijven liggen.
Ondertussen zit de schrik er dus wel degelijk in en bij het minste dat Veerle voelt staan we al bijna met 1 been door de deur. Donderdag mogen we gelukkig nog eens bij de gynaecoloog op controle komen. Veerle is nu 33 weken ver en het kritische punt (34 weken) is dus ook al in het vizier. We klampen ons momenteel zo vast aan die 34 weken, maar dat is nog maar een tussenstop. Als we dat punt hebben bereikt dan hopen we vlotjes door te kunnen springen tot op het 36 weken punt. Vanaf daar zal alles bergaf gaan. Dan pas kunnen we echt genieten van een rustig avondje voor TV, dan pas zit ik niet bij elk telefoontje op het puntje van mijn stoel, dan pas zal ik me een beetje kunnen ontspannen.

13:47 Gepost door papa | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |